Sahîh hadîs kitablarından Tirmizî'de Resûlullah Efendimizin mest giydiği şöyle rivâyet edilmektedir:

Habeşistan Meliki Necaşî, Resûl-i Ekrem Hazretlerine iki tane siyah nakışsız mest hediye etti. Bunu alan Resûlullah hazretleri de, abdest alıp giydi ve üzerine bir müddet mesh etti.

Bir diğer hadîs'te de şu bilgi verilmektedir:

Resûl-i Ekrem Efendimize Ashabdan Dıhye (ra) mest hediye etti. Resûlullah da alıp eskiyinceye kadar giydi ve üzerine meshetti.

Taberânî ve Beyhakî ise, bu konuda şöyle ibretli bir hâdise naklederler:

Resûl-i Ekrem hazretleri kırda abdest almak için mestlerini çıkarmış, ötelere gitmişti. Dönüşte mestinin birini kuşun kapıp havaya kaldırdığını gördü. Kuş, kaptığı mesti havada bir müddet dolaştırdıktan sonra mestin ağzını aşağıya doğru çevirdi, kocaman bir yılan mestin içinden aşağıya düştü. Sonra mesti bıraktı.

Bunu gören Resûlullah, Allah'a hamd ve senâ ederek şu meâldeki duâyı okudu:

"Yâ Rab! Karnı üzerinde yürüyenlerin şerrinden, iki ayakları üzerinde yürüyenlerin şerrinden ve dört ayakları üzerinde yürüyenlerin şerrinden sana sığınırım."

Demek ki, mest giymek bir sünnettir.

Bâzı âlimler, mestin sünnet olduğunu ifade ettikten sonra, şöyle bir nükteyi de kaydederler:

- Mest giymek mi efdal, yoksa terk etmek mi?

Bu suâle cevabları şöyledir:

- Şayet mest giymenin sünnet olduğunu inkâr edenler varsa, onlara sünnet olduğunu fi'len göstermek için mesti giymek giymemekten efdaldir.

Anlaşılıyor ki, ihtiyaç olursa mest giyilmeli, daha kolay abdest alındığı için ondan istifade edilmelidir. Buna ihtiyaç hissetmeyenler, elbette sünnet diye mest giymeye zorlanamazlar. Bu, tamamen arzuya, ihtiyaç duymaya bağlı bir keyfiyettir.

Resûlullah Aleyhisselâm gerek mesti ve gerek ayakkabıyı giyerken önce sağı giyerdi. Çıkarırken de önce solu çıkarırdı. Bu hususta Ebu Hüreyre Hazretleri, şu hadîsi nakleder:

"Sizden biriniz mest veya ayakkabı giyerken önce sağı giysin. Çıkarırken de solu çıkarsın."